124«آيا ديدى كسى را كه خداى خود را هواى نفس خود قرارداد؟.»
«وَ قٰالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَداً»
1
«و گفتند: خداوند براى خويش فرزند قرار داده است.»
و نيز گفته مىشود:
«الحمد لله الّذي اتّخذ محمّدا نبيّا.»
«سپاس خداوندى را كه محمد را پيامبر قرار داد.»
و كلمۀ «مسجد» در اصل به جايى گفته مىشود كه در آن سجده مىشود. 2 و در عُرف به محلّى گفته مىشود كه در آن دعا و ساير عبادات انجام مىگيرد.
با توجّه به معناى اين دو كلمه، نتيجه مىگيريم كه در معناى جملۀ
«اتّخذوا قبور أنبيائهم مساجد» دو احتمال است:
الف: آنها بر قبور پيامبرانشان مسجد بنا كردند.
ب: آنها قبور پيامبرانشان را سجدهگاه قرار مىدادند و در برابر آنان خضوع مىكردند.
سياق روايت، همين معناى دوم را مىفهماند. و اگر مراد معناى اوّل باشد، شايسته بود بگويد:
«اتّخذوا على قبور أنبيائهم مساجد»، يعنى: «آنان بر قبور پيامبرانشان