104الأطهار عليهم السلام » نوشته شده است. اين كتاب در سالهاى اخير ترجمه شده و باعنوان «زيارت از ديدگاه ائمه عليهم السلام » به طور گستردهاى منتشر و ميان زائران بيت اللّٰه الحرام توزيع مىگردد.
در قسمتى از اين كتاب رواياتى كه دلالت دارند بر مستحب بودن بلند ساختن قبر به اندازۀ چهار انگشت يا يك وجب، در مسير استدلال بر جايز نبودن ايجاد گنبد وبارگاه بر روى قبور پيامبران و امامان عليهم السلام مطرح شده است.
با كمى دقّت دراين نوشتار، روشن مىشود نويسنده و مترجم آن نسبت به فهم متون روايى و اجتهاد در آنها كاملاً بيگانه بوده و هدف آنها فقط فريب افكار عمومى با تحريف لفظى و معنوى در روايات موجود در كتابهاى شيعه است.
از اين رو شايسته است متن اين نوشتار را ذكر كرده و سپس به نقد و بررسى آن بپردازيم.
متن استدلال
نويسنده در قسمتى از اين كتاب نوشته است:
«از خلال روايات وارده دركتب تشيع آنچه بر مىآيد اين است كه قبر فقط از چهار انگشت تا يك وجب بلند ميشود، كه از چهار انگشت كمتر، و از يك وجب بيشتر جايز نيست.
روشن است كه اگر بلند ساختن قبر طورى كه در بعضى جوامع رايج است درست بود، نيازى نبود كه امامان از بلند كردن آن منع كنند، يا براى آن مقدارى مشخّص كنند، ما