78«هر كس مرا در مدينه به اميد ثواب زيارت كند، او را شفاعت خواهم كرد».
9 . انس بن مالك روايت مىكند:
«من زارنى ميتاً فكانّما زارنى حيّاً، و من زار قبرى وجَبَتْ له شفاعتى يوم القيامة، و ما من احدٍ من امّتى له سعة ثم لم يزرنى فليس له عذر».
« هر كس مرا پس از رحلتم زيارت كند، گويى كه مرا در حال حياتم زيارتكرده است و هر كس قبرم را زيارت كند، شفاعت او در روز قيامت حتمى است و هر كس در عين برخوردارى از مال و ثروت مرا زيارت نكند، در نزد خداوند عذرىنخواهد داشت».
10 . از ابن عباس - بدون ذكر كامل سند - روايت شده است:
«من زارنى فى مماتى كمن زارنى فى حياتى، و من زارنى حتّى ينتهى الى قبرىكنت له يوم القيامة شهيداً - اوْ قال شفيقاً».
« هر كس پس از رحلتم مرا زيارت كند، مانند كسى است كه مرا در حياتمزيارت كرده است و هر كس زيارت كند مرا تا به قبرم رسد، در روز قيامت گواه او خواهم بود - يا فرمود: دوست او خواهم بود -» .
ده حديث مذكور را حافظان حديث روايت كردهاند و تقىالدين سبكى(متوفى 756 ق) اسناد نقل اين روايات و تصحيح آنها را در كتاب«شفاء السقام فى زيارة خير الانام» گردآورى نموده است. براى آگاهى از احاديث بيشتر،مىتوانيد به اين كتاب مراجعه