663. (إِنَّ اللّٰهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هٰذٰا صِرٰاطٌ مُسْتَقِيمٌ). ¹

«خداوند پروردگار من و پروردگار شماست. او را بپرستيد. [نه من و نه چيز ديگر را] اين است راه راست».

آيات ديگرى نيز به همين مضمون وجود دارد مانند: آيه 43 سورۀ يونس، 99 سورۀ حجر، 65 و 36 سورۀ مريم و 64 سورۀ زخرف كه بهترين دليل بر اين معناى عبادت، آيات‌مذكور است.

تعريف سوم: عبادت، خضوع و كرنش در برابر كسى است كه او را اله عالم يا موجودى كه امور هستى به او تفويض شده است مى‌دانيم، حال چه امورتكوينى مانند خلق، رزق، زنده كردن و ميراندن به او تفويض شده باشد و چه امور تشريعى مانند قانونگذارى، شفاعت و مغفرت.

انسان موحّد معتقد است؛ كليّۀ امور تكوينى و تشريعى به دست خداوند است و هيچيك از اين امور به مخلوقات او تفويض نشده، و به‌همين دليل خداوند را مى‌پرستد.

اما انسان مشرك معتقد است؛ گرچه آلهه و رب‌ها مخلوق حقند، اما برخى يا تمام امور تكوينى و تشريعى، به آنها تفويض‌شده است و بر اساس همين اعتقاد از ستاره‌ها و بت‌ها طلب باران، شفاعت، يارى رساندن و پيروزى در جنگ مى‌كند،