46تعريف دقيق اين واژه نبودهاند تابتوان سخن آنان را ملاك و معيار و تعريفى جامع و مانع دانست. آنان واژۀ«عبادت» را غالباً با عباراتى نظير«خضوع و تذلّل» معنا كردهاند.
ابن منظور درلسان العرب مىگويد:«عبوديت در اصل به معناى خضوع و تذلّل است» و راغب در مفردات مىنويسد:«عبوديت يعنى؛ تذلّل. واژۀ«عبادت» رساتر ازواژۀ عبوديت، و به معناى شدّت و نهايت تذلّل است».
در كتاب القاموس المحيط آمده است:«عبادت به معناى اطاعت وفرمانبردارى است». در ساير كتب لغت نيز تعاريفى مشابه با تعاريف مذكور ذكرشده است.
اينگونه تعاريف، فراگيرتر و عامتر از«عبادت» در بحث ما مىباشد. صرفخضوع و تذلّل و يا خضوع و تذلّل شديد، تعريف عبادت به شمار نمىروند. عشق عاشق نسبت به معشوق و يا بوسيدن قرآن كريم، پرستش معشوق يا قرآن كريم محسوب نميشود و بالاتر از اينها، سجده ملائكه بر حضرت آدم عليه السَّلام :
سجد الملائكة كلّهم أجمعون إلاّ إبليس أبى . 1
«همه فرشتگان بدون استثناء سجده كردند جز ابليس كه ابا كرد».
و سجده يعقوب و همسر و فرزندان او بر يوسف: