34سراسر هستى مىباشد، چنانكه مىفرمايد:
(إِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ ثُمَّ اسْتَوىٰ عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ) . 1
«پروردگار شما خداوند است كه آسمانها و زمين را در شش روز[شش دوره] آفريد، سپس بر تخت (قدرت) قرار گرفت و به تدبير كار (جهان) پرداخت».
(اللّٰهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمٰاوٰاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهٰا ثُمَّ اسْتَوىٰ عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ) . 2
«خدا همان كسى است كه آسمانها را بدون ستونهايى كه براى شما ديدنى باشد برافراشت. سپس بر عرش استيلا يافت (و زمام تدبير جهان را در كف قدرتگرفت) و خورشيد و ماه را مسخر ساخت كه هر كدام تا زمان معين حركت دارند. كارها را او تدبير مىكند».
با دقّت در آيات فوق، مشاهده مىكنيم كه قرآن پس از ذكر خلقتآسمانها و زمين، به بيان تدبير و ادارۀ خلقت مىپردازد و تنها مدبر هستى را، خداوند متعال معرفى مىكند. پس ربّ و مدبرى جز خداوند نيست و خالقهستى و به وجود آورندۀ آن، همان رب و مدبّر مخلوقات و ضامن استمرار و بقاى خلقت است.