189
9 گريه بر اموات
حزن و اندوه به هنگام از دست دادن دوستان و بستگان، امريست كه فطرت انسانى بر آن سرشته شده است. وقتى كسى گرفتار مصيبت فقدان عزيز وجگرگوشهاى از دوستان و آشنايان خود مىشود، اندوه او را فرا مىگيرد و بى اختيار اشك از گونههايش جارى مىشود. تا كنون مشاهده نشده است كه كسىمنكر اين حقيقت باشد و به طور جدى و واقعى آن را انكار كند. پر واضح است كه اسلام دينى فطرى است و بدون مخالفت با فطرت انسانى -مطابق اقتضائات آن - برنامههاى خود را تنظيم نموده است:
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللّٰهِ الَّتِي فَطَرَ النّٰاسَ عَلَيْهٰا).
1
«پس روى خود را متوجه آيين خالص پروردگار كن! اين فطرتى است كه خداوندانسانها را بر آن آفريده است».
هرگز ممكن نيست كه دينى جهانى، گريه و اندوه را در