18در بخش اول، بايد به صورت مشروح و تفصيلى ايمان‌داشت و در بخش دوم به صورت سربسته و اجمالى.

در همين راستا، عضد الدين ايجى گفته است:«ايمان؛ همان تصديق وباور به مطالبى است كه يقين داريم پيامبر اسلام صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم آورندۀ آنهاست. اگر تفصيلاً از آنها مطلعيم، بايد به صورت تفصيلى تصديق كنيم و اگربه صورت اجمالى از آنها آگاهيم، بايد به صورت اجمالى تصديق نماييم» ¹.

به بيان روشن‌تر؛ مطالبى كه از پيامبر اسلام صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم به مارسيده است يا به وجود آنها در اسلام يقين داريم (مانند وجوب نماز، زكات، جهاد و حج) و يا به وجود آنها در اسلام يقين نداريم.

انسان مؤمن، به تمام‌معارفى كه پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم بيان كرده و براى تبليغ آنها مبعوث شده‌اند، اعتقاد و ايمان دارد. جز اينكه؛ به مطالبى كه يقين دارد، به صورت مبسوط و تفصيلى ايمان داشته، و به مطالبى كه يقين ندارد، به گونۀ اجمالى و سربسته ايمان دارد.

از مطالب فوق نتيجه مى‌گيريم كه ايمان در سه اصل محورى خلاصه‌مى‌شود:

1 . ايمان به وجود خداوند و توحيد.

2 . ايمان به جهان آخرت و برانگيخته شدن انسانها در روز قيامت.