175غير عادى به اذن و ارادۀ الهىوابسته است. بر همين مبنا، مسلمانان به آثار رسول خداصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم از قبيل: موى آن حضرت، آب وضو، لباس، ظروف و بدن مطهر آن حضرت و...تبرك مىجستند، تا اينكه به صورت سنّتى در بين صحابه در آمد و سپس تابعين و صالحين در عصرهاى بعدى از آنان پيروى نمودند.
ابن هشام در كتاب خود، در ضمن فصلى كه براى صلح حديبيه گشوده است مىنويسد:«قريش، عروة ابن مسعود ثقفى را به نزد پيامبر فرستادند. اومدّتى در محضر رسول خداصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم نشست و پس از آنكه از قصد پيامبر براى حركت به طرف مكه خبر دار شد، به سوى قريش بازگشت و از آنچه ديده بود گزارش دادو گفت: وقتى محمّد وضو مىگيرد اصحابش براى گرفتن آب وضوى او از يكديگر سبقت مىگيرند و هر مويى كه از سر او مىافتد بر مىدارند... سپسادامه داد: اى قبيلۀ قريش! من، كسرىٰ، قيصر و نجاشى را فرمانبردار حكومت او ديدم. به خدا سوگند هرگز فرمانروايى را در ميان قوم خود، مانند محمد در بينيارانش نديدم.
من گروهى را ديدم كه به هيچ قيمتى حاضر به تسليم محمد نيستند، اينك خود دانيد!» 1.
بسيارى از انديشمندان مسلمان، وقايعى را كه در زمينۀ تبرّك صحابه بهآثار پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم رخداده است، ثبت و ضبط كرده و كتابها