101نكند، بلكه آثار و علايمدوستى در آينۀ رفتار انسان منعكس مىشود.
1 - لازمۀ عشق و دوستى به خداوند و پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم پيروى از دين الهى و عمل به سفارشات خدا و رسول و دورى از منهيات آنان است.ادعاى عشق به رسول خداصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم در عين مخالفت با خواستهها و توقعات آن حضرت امرى نا معقول و نا ممكن است. تبعيت و عمل به دستورات و سفارشات آنحضرت، يكى از نمودها و جلوههاى دوستى و علاقه به ايشان است:
(قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّٰهَ ، فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ) . 1
«بگو! اگر خدا را دوست مىداريد از من پيروى كنيد تا خدا [نيز] شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد».
دعوى عشق به پيامبر در عين مخالفت عملى با گفتار آن حضرت، امرىمتضاد و ناشدنىاست.
در شعرى منسوب به امام صادقعليه السَّلام آمده است:
تعصى الإله و انت تظهر حبّه
لو كان حبك صادقاً لاطعته
هذا لعمرى فى الفعال بديع
ان المحبّ لمن يحب مطيع 2
با آنكه به خداوند ابراز دوستى مىكنى، به معصيت او مىپردازى، به جان