94نبايد فرهنگ جهاد و شهادت را، كه اسلام آورده بود، در گسترش اسلام ناديده گرفت.
اختلاف و دو دستگى در دوران خلافت امام على عليه السلام نتيجۀ شيوۀ حكومت خلفاى پيشين بود؛ به خصوص در دوران خليفۀ سوم كه عدالت خواهى و انسان دوستى، به زر اندوزى و تعصب قبيلهاى تبديل شد و امام مىخواست اين ملت دنيا طلب و زر اندوز را به دوران رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله باز گرداند. دنيا طلبان با چنين حكومتى مخالفت كردند و با قدرتهاى مالى كه پيشتر اندوخته بودند، ارتشى را براى جنگ با على عليه السلام ترتيب دادند و امام نيز به فرمان پيامبر و صريح آيات قرآن با آنان جنگيد. 1
بنابراين، اختلافات، معلول حكومت على عليه السلام نبود، بلكه معلول تربيتهاى نادرست پيشينيان بود كه پذيراى حكومت عدل الهى نبودند.