333سال نهم هجرت براى منع مشركان از ورود به مسجدالحرام و رفع هر نوع پيمان از آنها، ابوبكر را با شانزده آيه از آغاز سورۀ «برائت» به مكه اعزام كرد تا در موسم حج بر حاضران بخواند. ابوبكر در نيمۀ راه بود كه جبرئيل نازل شد و فرمود: امر الهى آن است كه اين آيات را يا خودت يا مردى از اهل بيت تو به مردم ابلاغ كند در اين مورد پيامبر فرمود:
«عَلِيٌّ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ لاَ يُؤَدِّي عَنِّي إِلاَّ أَنَا أَوْ عَلِيٌّ»؛
«على از من و من از على هستم، جز من و على اين پيام را ابلاغ نكند.» و اين مطلبى است كه غالب مفسران در آغاز سورۀ توبه آوردهاند و گروهى آن را يكى از فضايل امام على عليه السلام دانستهاند و گروهى هم مىكوشند آن را به نوعى توجيه كنند كه به مقام ابوبكر برخورد نكند. در اين مورد به كتابهاى تفسير، مانند رازى و المنار و كتابهاى حديث مانند تفسير طبرى و الدرّ المنثور، در تفسير سورۀ برائت، مراجعه فرماييد. 1