284 لاٰ يَنٰالُ عَهْدِي الظّٰالِمِينَ و اين جمله حاكى است او، هنگامى اين درخواست را كرد كه داراى ذريه و فرزند بود و دوران پيرى و كهنسالى‌اش را مى‌گذراند، پيامبر بود. بنابر اين، مقام امامت چيزى فراتر از پيامبرى است كه بعد از آن به او داده شده است، ولى در عين حال، چه بسا ممكن است فردى نبوت را داشته باشد ولى امام نباشد؛ مانند بيشتر انبياى بنى اسرائيل، يا امام باشد و نبوت نداشته باشد؛ مانند ائمۀ اهل بيت عليهم السلام و گاهى هر دو مقام در يك نفر جمع شود؛ مانند پيامبران اولوا العزم از ابراهيم تا پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله .

در هر حال، اين مسائل دقيق قرآنى و اعتقادى، جزو عقايد ضرورى نيست بلكه بحث‌هاى علمى است كه نظرها در آن‌ها مى‌تواند متفاوت باشد.

گذشته از اين‌ها، به خاطر وجود مطلبى در «بحارالأنوار» نسبت دادن آن به تمام شيعيان چيزى جز غرض ورزى نيست.