254
پرسش 101
در دوران خلافت عمر، سلمان فارسى فرماندار مدائن و عمار ياسر فرماندار كوفه بودند. اين چگونه با اعتقادات شيعيان سازگار است؟
پاسخ
همكارى اين دو نفر و همچنين ديگر افراد وارسته با دستگاه خلافت، ناشى از اصلى است كه اميرمؤمنان در يكى از نامههايش به آن اشاره كرد و ما، پيشتر نيز از آن ياد كرديم و آن اين است: اميرمؤمنان با دلايل قطعى از جانب پيامبر براى رهبرى تعيين شده بود و اگر اكثريت امت، قدر اين نعمت را مىدانستند، به يقين وضع مسلمانان از نظر وحدت و يگانگى غير از اين بود.
ولى حوادث و رويدادها سبب شد كه على از صحنه كنار گذاشته شود. در اين هنگام، اصل حفظ اسلام، قابل صرف نظر كردن نبود.
بنابراين، گروه ياد شده، كه از پاكترين ياران پيامبر بودند و دربارۀ آنان، ستايشهاى فراوانى از پيامبر رسيده است، به خاطر حفظ اصل اسلام، اين منصبها را پذيرفتند، كه تا حد ممكن به وظيفه خود عمل كنند.
و منطق عقل و شرع اين نوع همكارى را ايجاب كرد و با خود مىگفتند: اكنون كه آن وضع ايدهآل اسلامى و آن رهبرى والاى مورد نظرِ خدا و رسول تحقق نيافته، بايد از طرق ديگر به اسلام خدمت كنند.
باز هم مىگوييم، اين نوع همكارىها آنچه را كه مقصود گردآورنده است، ثابت نمىكند؛ زيرا بسان همكارى يوسف عليه السلام با دربار مصريان است.