233
پرسش 89
پيامبر در وضعيت سختى قرار گرفت با اين حال تقيه نكرد، چگونه است امامان شيعه از تقيه استفاده كردهاند؟
پاسخ
تقيه از «وقى، يقي» اشتقاق يافته؛ يعنى سپر شدن در برابر دشمن.
عقل و خرد داورى مىكنند كه بايد براى پيشبرد مقاصد، از ابزار مشروع بهره گرفت. اگر معناى تقيه اين است، پس خود پيامبر سه سال از دعوت خود را در مكه با تقيه گذراند؛ يعنى تبليغ زيرزمينى داشت، امّا بهطور علنى تبليغ نمىكرد، آنگاه كه آيۀ: فَاصْدَعْ بِمٰا تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ* إِنّٰا كَفَيْنٰاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ . 1 فرود آمد، تقيه ممنوع شد.
تقيّه سلاح انسان ناتوان است در مقابل دشمن ستمگر و بىرحم، كه آزادى عمل و اظهار عقيده را از انسان سلب مىكند. اگر در تقيه نكوهشى هست، مربوط به افرادى است كه آزادىها را از امامان شيعه سلب مىكردند، نه بر آنها كه سعى در حفظ آرامش و وحدت مسلمين داشتند. به هر حال، اين سؤال نيز تكرارى است و در گذشته پاسخ آن را گفتهايم.