227
پرسش 86
آيات زيادى هست كه خداوند در آن، اصحاب را مىستايد ولى شيعيان مىگويند: اصحاب در دوران حيات پيامبر صلى الله عليه و آله مؤمن بودهاند، امّا بعد از وفات او مرتد شدهاند، اين عجيب نيست؟
پاسخ
برخى از آيات را كه سند فضيلت براى اصحاب شمرده شده، اختصاص به آنها ندارد، بلكه به صورت قضاياى كلى است كه صحابه و تابعين و تمام مسلمانانى را كه در طول زمان مىآيند و به پيامبر صلى الله عليه و آله ايمان مىآورند، شامل مىشود، مانند:
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرٰاةِ وَ الْإِنْجِيلِ ... .
«آنان كه از فرستاده و پيامبرِ امّى پيروى مىكنند، كه او را در تورات و انجيل، كه نزدشان هست، ثبت شده مىيابند... .»
اوّلاً: اين آيه به قرينۀ «مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ» مربوط به اهل كتاب است؛ كسانى از اهل كتاب كه پيامبر را با نشانههايش در آن كتابها مىيابند و به او ايمان مىآورند و يارىاش مىكنند....
بنابراين، ارتباطى به غير آن گروه ندارد و اگر هم كلى باشد، همۀ مسلمانان را در طول تاريخ در بر مىگيرد.