194
پرسش 70
شيعيان ادعا مىكنند كه امامت علىبن ابىطالب در قرآن با صراحت بيان شده، ولى اصحاب آن را پنهان كردهاند. پس چرا اصحاب، رواياتى را كه با آنها بر امامت على عليه السلام استدلال مىشود، مانند حديث منزلت
«أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي» 1پنهان نكردهاند؟
پاسخ
در اين پرسش، شيعه متهم شده كه مىگويد: آياتى از قرآن - كه به صراحت در آنها امامت على عليه السلام بيان شده - پنهان گرديده است.
اكنون از آنان مىپرسيم: كدام شيعه گفته است: آياتى در قرآن بوده و اصحاب پنهان كردهاند؟ پيداست كه هدف شبههافكنى است و گرنه هيچ مدركى براى اين ادعا ارائه نمىكند.
در كتب عقايدى شيعه كسى چنين ادعايى نكرده است. آرى، آياتى در قرآن وارد شده كه شأن نزول آنها، امامت على عليه السلام است، نه آنكه نام على در آيه بوده و حذف گرديده است! اكنون به رؤوس آن آيات اشاره مىكنيم:
1 . إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاٰةَ