165الأمر» را نيز واجب مىشمارد، آنجا كه مىفرمايد:
يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ... .
«اى كسانىكه ايمان آوردهايد! از خدا و پيامبر و فرمانروايان خويش، فرمان ببريد...»
در اينجا بر دو مقام پيشين، اولى الأمر نيز افزوده شده و در اين استدلال تفاوتى نيست كه اولى الامر را چگونه تفسير كنيم.
در آيۀ ديگر، خداوند دستور مىدهد كه اسرار مسائل حساس را نزد همگان بازگو نكنند، بلكه آن را به «اولى الامر» ارجاع دهند. 1
خداوند امر كرد كه رسول را اطاعت كنيم و او نيز به اطاعت از ثقلين فرمان داده است.
احمد بن حنبل مىگويد: اطاعت پيشوايان و زمامداران؛ خواه نيكوكار باشند خواه بدكار، از واجبات است. هركس رداى خلافت بر دوش كند و مردم گرد او جمع شوند و يا كسى كه با شمشير به اين مقام برسد و خود را اميرمؤمنان بخواند، اطاعت او لازم است. 2
ابوجعفر طحاوى، در رسالۀ خود به نام «بيان السنة والجماعه» كه امروزه در دانشگاه مدينه، از كتب درسى است، مىنويسد: سرپيچى از فرامين سلاطين و اميران، هر چند ستمگر باشند، جايز نيست و ما هرگز دست از اطاعت آنان برنمىداريم و اطاعت آنان، اطاعت خداست، تا