127
تبركجويى امام احمد و تأييد حافظ ذهبى
عبداللّٰه بن احمد مىگويد: پدرم را ديدم كه مويى از پيامبر صلى الله عليه و آله را گرفته بر لب مىنهد و مىبوسد، زمانى ديگر بر چشم مىگذارد يا در آب فرومىبرد و از آن آب مىنوشد و طلب شفا مىكند.
همچنين ديدم كه مقدارى از موى جلوى سر پيامبر صلى الله عليه و آله را گرفته و در آب شستشو داد و سپس از آن نوشيد.
و ديدم كه از آب زمزم به نيت شفا مىنوشد و آن را بهصورت و دستانش مىمالد. بنده مىگويم: آن سختگير و انكار كننده كجاست كه ببيند وقتى فرزند احمد بن حنبل از پدرش در مورد لمس برآمدگى منبر پيامبر صلى الله عليه و آله مىپرسد مىگويد اشكال ندارد (خداوند ما و شما را از آراى خوارج و بدعت گذاران حفظ فرمايد).
خلاصه
حاصل و نتيجۀ اين اخبار و روايات اين است كه تبرك به پيامبر و آثار او يا هر چيزى كه منتسب به اوست، سنتى بزرگ و شيوهاى پسنديده و مشروع است و براى ثبوت اين امر شيوۀ برگزيدگان صحابه و تأييد پيامبر صلى الله عليه و آله كفايت مىكند؛ بلكه بالاتر از اين، دستور پيامبر صلى الله عليه و آله در وهلهاى و اشارۀ حضرت به انجام آن كار در وهلهاى ديگر، حجت است.