95آن مرد گفت: اذيّت فاطمه عليها السلام جايز نيست ولى چنانچه كسى او را اذيّت كند مجوّز بدبينى و بى اعتنايى به او نمى‌شود.

درجواب گفتم: آيا رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم نفرمود: هر كس فاطمه صلى الله عليه و آله و سلم را اذيّت كند مرا اذيّت كرده است؟ گفت: آرى، اين مطلبى است كه صحيح بخارى نقل كرده است.

گفتم: آيا خداوند نفرموده است:

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِي الدُّنْيٰا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذٰاباً مُهِيناً ¹

آنان كه خدا و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را اذيّت كنند خداوند آنها را در دنيا و آخرت لعن كرده و از رحمت خود دور مى‌فرمايد و براى آنان عذابى با ذلّت و خوارى مهيّا ساخته است.

همين كه اين آيه را خواندم گوش‌هايش را گرفت و با عصبانيت و ناراحتى از من دور شد.

آرى سبب عدم علاقۀ شيعه به برخى از صحابه و هم دستان آنها همين قبيل امور است كه بعضى از آنها در كتاب‌هايى كه نزد اهل سنّت صددرصد صحيح است موجود است و هرگز غرض شخصى، يا عناد و تعصّب ندارند و از روى بى‌اطّلاعى وندانستن هم نيست و باتوجه به آنچه اشاره شد اگر غير از اين بود جاى سؤال و اعتراض بود.