60شخصى به نام هشام بن الحكم به امام صادق عليه السلام گفت: به من خبر ده، بر چه چيز سجده جايز است و بر چه چيز جايز نيست؟ فرمود: سجده جايز نيست مگر بر زمين و بر آنچه زمين آن را مىروياند، جز روييدنى كه خوردنى يا پوشيدنى باشد.
هشام بن الحكم به آن حضرت گفت:، فدايت شوم علّت اين كه سجده بر خوردنىها و پوشيدنىها جايز نيست چيست؟
فرمود: علّتش اين است كه سجده خضوع براى خداى عزوجل است و سزاوار نيست بر چيزى كه خوردنى و پوشيدنى است سجده نمود، بجهت اينكه أبناء دنيا - دنيا پرستان - بندۀ چيزهايى هستند كه مىخورند و مىپوشند و سجده كننده در حال سجده، خداى عزوجلّ را عبادت مىكند، پس سزاوار نيست پيشانى خود را بر معبود - چيز مورد علاقه - دنياپرستان مغرور، قرار دهد.
بر اين اساس فقهاى شيعه سجده بر فرش را صحيح نمىدانند واينكه برمُهر سجده مىكنند، مهر خصوصيت ندارد بلكه منظور سجده نمودن بر زمين است ولى به جهت رعايت نظافت و سهولت جابجا نمودن و همراه داشتن، خاك را در اندازههاى مختلف بصورت مهر در مىآورند تا در نماز بر آن سجده كنند.
و لازم نيست سجده بر خصوص مهر باشد، بلكه سجده بر سنگ مرمر و سنگ سياه و بر چوب وبر حصير و بر دستمال كاغذى و بر كاغذ و بر تسبيح گِلى يا چوبى و مانند اينها، صحيح است، البته در سجده بر تسبيح بايد دانههاى آن به قدرى باشد