218الميزان، برهان و نور الثقلين و غير اينها ذيل آيۀ شريفۀ «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ» ¹ مضمون اين حديث نقل شده است.

همچنين رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم در فرصتهاى مناسب و با بيانهاى گوناگون امامت حضرت امير عليه السلام و يازده فرزندش را به اطلاع مردم رساند.

در سال دهم هجرت به مكۀ معظمه عزيمت كرد و در پايان مراسم حج در سرزمين «غدير خم» در حضور حدود صد و بيست هزار نفر، پس از حمد و ثناى پروردگار فرمود:

من به زودى از ميان شما مى‌روم و دو چيز گرانقدر در ميان شما به يادگار مى‌گذارم، كتاب خدا و خاندانم [ تا آنكه ] ناگهان مردم ديدند رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم دست على را گرفت و بلند كرد و با صداى بلند فرمود:

چه كس از همۀ مردم نسبت به مسلمانان از خود آنها سزاوارتر است؟ گفتند: خدا و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم داناترند، رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «

من كُنْتُ مَولاهُ فَعَلىُّ مَولاه » هر كس من مولا و رهبر او هستم على [عليه السلام] مولا و رهبر او است. «

اَللّٰهمُ وال مَنْ والاهُ و عٰادِ مَنْ عٰاداهُ ».

خداوندا دوستان‌او را دوست‌بدار ودشمنان‌او رادشمن بدار.

خطبۀ حضرت كه به پايان رسيد اين آيه نازل شد: