150طبق اين معنا كه براى بدعت نمودهاند و به مقتضاى اين روايت كه از رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم نقل كرده و آنرا پذيرفتهاند، امورى را كه ذيلاً يادآور مىشويم بدعت است، زيرا در زمان رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم و صحابه چنين امورى وجود نداشته و از چيزهايى هستند كه در زمانهاى بعد حادث و رايج شده است ولى گروهى از آنان با جديت تمام آنها را انجام داده و مىدهند، و آنها عبارتند از:
1 - نسبت شرك و كفر دادن به مسلمانان.
در زمان رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم و در عصر صحابه چنين امرى وجود نداشته و با اينكه گاهى اختلاف نظر داشته و بقول خود اين گروه، خود صحابه گاهى برخلاف يكديگر اجتهاد مىكردهاند و حتى در مواردى با هم جنگ كرده و در برابر يكديگر صفآرايى نمودهاند، و حتى خود صحابه و مسلمانان مدينه عثمان را - كه به قول آنان خليفۀ رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم بود - سه روز محاصره كردند و او را كشتند و جنازهاش را پس از چند روز در جايى كه يهود دفن مىشدند دفن كردند. در عين حال يكديگر را تكفير نكرده، نسبت شرك و كفر بهم ندادهاند ولى اين گروه تندرو به محض اينكه مسلمانى طبق فقه و اجتهاد خودش عمل مىكند و با آنها هم عقيده نمىشود او را متهم به شرك و كفر و خروج از دين مىكنند و چنين بدعت و ضلالت و خلاف شرع و عقل و انسانيت را مرتكب مىشوند.
مضافاً بر اينكه اين عمل آنها بر خلاف قرآن كريم است كه خداوند فرموده است: