221
پرسش34 آيا اعتقاد به قدرت غيبى اولياى الهى مايۀ شرك است؟
پاسخ: روشن است كه هرگاه انسانى از كسى درخواست كارى نمايد، وى را در انجام آن توانا مىداند و اين توانايى بر دو گونه است:
1 - گاهى اين توانايى در چهارچوب نيروهاى مادّى و طبيعى قرار دارد؛ مثل اين كه از كسى بخواهيم كه ظرف آبى به ما بدهد.
2 - و گاهى اين قدرت، نيرويى غيبى و خارج از چهارچوب مادّى و طبيعى است. مثل اين كه كسى معتقد باشد كه بندۀ وارستۀ خدا - مانند عيسى بن مريم - مىتواند دردهاى بىدرمان را علاج نموده و با نفس مسيحايى خويش، بيماران صعبالعلاج را شفا دهد.
روشن است كه اعتقاد به چنين قدرت غيبى، درصورتىكه متّكى و مستند به قدرت و ارادۀ خدا باشد؛ مانند اعتقاد به قدرت طبيعى است و هرگز مايۀ شرك نخواهد بود؛ زيرا پروردگارى كه قدرت مادى و طبيعى را به انسانها عطا فرموده است، توانايى غيبى را نيز مىتواند به برخى از بندگان صالح خود، عنايت نمايد.
اينك در توضيح پاسخ ياد شده مىگوييم: اعتقاد به سلطۀ غيبى اولياى