2024 - مخلط (كسى كه روايات نادرست را با روايات صحيح مخلوط مىكند).
روشن است كه هر يك از صفات ياد شده، به تنهايى بر بىپايگى احاديث عبد الملك بن عمير گواهى مىدهد، در حالى كه تمام اين نقاط ضعف در وى گرد آمده است.
ج : عبد العزيز بن محمد دراوردى
دانشمندان علم رجال از اهل سنّت، او را فراموشكار و بىحافظه دانستهاند كه نمىتوان به روايات او استدلال نمود.
احمد بن حنبل، پيرامون «دراوردى» مىگويد:
«إذا حدّث من حفظه جاء ببواطيل». 1
- هرگاه از حفظ روايت نمايد، سخنان بىپايه و نامربوط ارائه مىدهد.
ابو حاتم نيز دربارۀ وى مىگويد:
«لا يحتجّ به»؛ 2
- به سخن او، نمىتوان استدلال كرد.
ابو زراعه نيز، وى را «سيّئ الحفظ»؛ يعنى بدحافظه معرفى نموده است. 3
د : ليث بن سعد
با مراجعه به كتب علم رجال اهل سنّت، بخوبى معلوم مىشود همۀ راويانى كه نام آنان «ليث» است، افرادى ناشناخته و مجهول يا ضعيف هستند كه نمىتوان به احاديث آنان، اعتماد و استدلال نمود. 4