196كه ابو طالب، داراى - مرتبۀ والايى از ايمان به خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله بوده است.

5 - گواهى صحابۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله

گروهى از صحابۀ پيامبر صلى الله عليه و آله بر ايمان راستين ابو طالب گواهى داده‌اند كه برخى از آن موارد را يادآور مى‌شويم:

الف: آنگاه كه شخصى ناآگاه در حضور امير مؤمنان على عليه السلام به مقام ابو طالب اتّهام ناروايى زد، آن حضرت در حالى كه آثار خشم در چهره‌اش ظاهر گشت، فرمود:

«مَه، فضّ اللّٰه فاك، و الّذى بعث محمداً بالحق نبيّاً لو شفع أبى فى كلّ مذنب على وجه الأرض لشفّعه اللّٰه». ¹

- ساكت باش، خدا دهانت را بشكند، سوگند به خدايى كه محمد صلى الله عليه و آله را به پيامبرى برانگيخت، اگر پدرم - ابو طالب - بخواهد شفاعت هر گنهكارى را برعهده بگيرد، خداوند او را شفيع مى‌گرداند.

و در جاى ديگر مى‌فرمايد:

«كانّ و الله ابو طالب عبد مناف بن عبد المطّلب مؤمناً مسلماً يكتم إيمانه مخافةً على بنى هاشمِ أن تنابذها قريش». ²

- به خدا سوگند، ابو طالب، عبد مناف بن عبد المطلب، مؤمن و مسلمان بود و ايمان خود را بر كفّار قريش پنهان مى‌داشت تا با بنى هاشم دشمنى نكنند.

اين سخنان امام على عليه السلام نه تنها ايمان نيرومند ابو طالب را تأييد مى‌كند بلكه وى را از زمرۀ اولياى الهى به شمار مى‌آورد كه به اذن خدا