156هراس از دشمن باشد، جايز مى‌دانند. ¹

4 - شيعه بر آن است كه هر يك از نمازهاى ظهر و عصر و نمازهاى مغرب و عشا، يك «وقت خاص» دارند و يك «وقت مشترك»:

الف - وقت خاص نماز ظهر، از آغاز ظهر شرعى (وقت زوال) است تا مقدار زمانى كه چهار ركعت نماز خوانده مى‌شود، در اين مدّت محدود، تنها نماز ظهر را مى‌توان بجا آورد.

ب - وقت خاصّ نماز عصر، زمانى است كه از آن لحظه تا وقت غروب، تنها به اندازۀ مدّت خواندن نماز عصر، فرصت باشد.

ج - وقت مشترك بين دو نماز ظهر و عصر، از انتهاى وقت خاص نماز ظهر، تا ابتداى وقت خاص نماز عصر است.

سخن شيعه آن است كه در تمام اين وقت مشترك، مى‌توانيم نماز ظهر و عصر را با هم و بدون فاصله بخوانيم، ولى اهل تسنّن معتقدند: از اوّل ظهر شرعى (وقت زوال) تا آنگاه كه سايۀ هر چيز، به اندازۀ خود آن چيز، گردد، به نماز ظهر اختصاص دارد و نبايد نماز عصر، در اين مدّت خوانده شود، و از آن پس تا موقع مغرب، به نماز عصر اختصاص دارد و نمى‌توان نماز ظهر را در آن وقت بجا آورد.

د - وقت خاصّ نماز مغرب، از آغاز مغرب شرعى است تا مقدار زمانى كه سه ركعت نماز خوانده شود و در اين مدت محدود، تنها نماز مغرب را مى‌توان ادا نمود.

ه‍ - وقت خاصّ نماز عشا، زمانى است كه از آن لحظه تا نيمه شب شرعى، تنها به اندازۀ خواندن نماز عشا فرصت باشد. در اين مدت كوتاه، تنها نماز عشا را مى‌توانيم بجا آوريم.