1) -مؤلف، در نهايه، ج 1 ص 273 به جاى وجوب تكبيرات به استحباب آن، حكم نموده است و همين قول اخير مشهور مى‌باشد اما قول بوجوب آن، به سيد مرتضى و ابن جنيد منسوب است رك: حاشيۀ شيخ جعفر بر شرح لمعه ج 1 ص 78. آخرين نمازهاى پانزده‌گانه در منى نماز صبح روز سيزدهم و آخرين نمازهاى ده‌گانه در غير منى، نماز صبح روز دوازدهم ذى حجه است اما كيفيت اين تكبير است، به طورى كه در نهايه ص 273 ضبط شده چنين است: اللّٰه اكبر، اللّٰه اكبر، لا اله الا اللّٰه، و اللّٰه اكبر، اللّٰه اكبر على ما هدانا و الحمد للّٰه على ما أولانا، و رزقنا من بهيمة الأنعام. اين تكبيرات، در عيد فطر نيز پس از ده نماز فريضه: نماز مغرب شب عيد تا نماز عصر روز بعد از عيد، مستحب است.

2) -حجاج، دو بار از منى به سمت مكه كوچ مى‌كنند: يك بار، روز عيد اضحى پس از انجام مراسم منى، اين نوبت را نفر اول مى‌گويند و ديگر، روز سيزدهم و آن را نفر دوم گويند. (نفر، بر وزن حفر) . و بجز روز عيد، در ايام ديگر نيز آمدن به مكه جائز است اما شبها را بايد در منى بسر برند.