138نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشاء را جايز مىدانند، همچنانكه گروه زيادى از فقهاى اهل سنت جمع بين دو نماز را در سفر مجاز مىشمرند. تمايز شيعه از ديگران آن است كه با استناد به ادلّۀ فوق (در عين قبول افضليت انجام نمازها در وقت فضيلت خويش) جمع ميان دو نماز را مطلقاً جايز مىداند. حكمت اين امر نيز، همان گونه كه در احاديث بيان شده است، تسهيل امر بر مسلمانان است، و خود پيامبر گرامى در موارد زيادى بدون عذر (مانند سفر، بيمارى و غيره) بين دو نماز جمع مىكرده تا كار را براى امت آسان سازد كه هركس بخواهد بين نمازها جمع كند و هركس بخواهد آنها را جدا از يكديگر انجام دهد.
مسلم در كتاب صحيح خود نقل مىكند كه «صلّىٰ رسولُ اللّٰه الظهرَ و العصرَ جميعاً والمغربَ والعشاءَ جميعاً في غير خوفٍ ولا سفر» 1: رسول خدا نماز ظهر و عصر و نيز نماز مغرب و عشاء را با هم به جاى آوردند، بدون اينكه خوفى از دشمن باشد و يا در سفر باشند.
در برخى از روايات به حكمت اين عمل اشاره شده است، چنانچه در يك روايت مىخوانيم «جَمَعَ النبّى صلى الله عليه و آله و سلم بين الظهر والعصر وبين المغرب والعشاء فقيل له في ذلك فقال صنعتُ هذا