1191 - پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:
«لايؤمن عبد حتّى أكون أحبَّ إليه مُنْ نفسِه و تكونَ عترتي أحبَّ إليه من عترته، و يكون أهلي أحبَّ إليه من أهله» 1 : مؤمن به شمار نمىآيد بندهاى مگر اينكه مرا بيش از خود دوست بدارد، و فرزندان مرا بيش از فرزندانش، و خاندان مرا فزون از خاندان خود، دوست بدارد.
2 - در حديث ديگر دربارۀ عترت خود مىفرمايد:
«مَنْ أحبّهم أحبّه اللّٰه و من أبغضهم أبغضه اللّٰه» 2: هركس آنها را دوست بدارد، خدا را دوست داشته و هركس آنها را دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است.
تا اين جا با دلايل وجوب مهر ورزيدن به پيامبر و عترتش و تكريم آنان آشنا شديم، اكنون سؤال مىشود:
1 - سودى كه امت از مهر ورزيدن به پيامبر و عترت او مىبرد چيست؟
2 - شيوه مهر ورزى و تكريم نسبت به پيامبر و خاندان او چيست؟
دربارۀ مطلب نخست يادآور مىشويم: محبت به انسان با كمال و با فضيلت، خود نردبان صعود به سوى كمال است، هرگاه انسانى