117 نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » (اعراف/ 157): كسانى كه به او ايمان آورده‌اند و او را تكريم كرده و كمك نموده‌اند و از نورى كه بر وى فرود آمده پيروى كرده‌اند، رستگارانند.

خدا در اين آيه براى رستگاران چهار ويژگى مى‌شمارد:

1 - ايمان به پيامبر: «آمَنُوا بِهِ ».

2 - تعزيز و تكريم او: «عَزَّرُوهُ ».

3 - يارى كردن او: «نَصَرُوهُ ».

4 - پيروى از نورى (قرآن) كه نازل شده است «وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ »

با توجه به اينكه يارى كردن پيامبر در ويژگى سوم آمده است، قطعاً مراد از «عَزَّرُوهُ » در ويژگى دوم همان تكريم و تعظيم پيامبر است، و مسلماً، تكريم پيامبر مخصوص دوران حيات او نيست، همچنانكه ايمان به وى كه در آيه وارد شده، چنين محدوديتى ندارد.

دربارۀ محبت به خاندان رسالت كافى است كه قرآن آن را به صورت پاداش رسالت ذكر كرده و مى‌فرمايد: «قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىٰ » (شورى/ 23): بگو من براى اداى رسالت خداا از شما پاداشى نمى‌طلبم، جز محبت ورزيدن به بستگان و نزديكانم.

محبت و تكريم نسبت به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نه تنها در قرآن