115در حال حاضر هم مىكنند نه كسانى كه از روى ناچارى براى حفظ جان و مال و ناموس خويش به تقيه پناه مىبردند! و شگفت اينجاست كه برخى كسان، به جاى نكوهش مسبّبان تقيه يعنى ظالمان، تقيه كنندگان، يعنى مظلومان را نكوهش كرده و متهم به نفاق مىكنند! حال آنكه فاصلۀ «نفاق» با «تقيه» از زمين تا آسمان است: منافق، كفر را در دل خويش پنهان كرده و در ظاهر ابراز ايمان مىكند، در حالى كه مسلمان در حال تقيه، قلبى لبريز از ايمان دارد و صرفاً به علت ترس از آزار طاقت فرساى ظالمان، اظهار خلاف مىنمايد.