1) تفصيل سخن در اين باب آنكه نقل‌هاى گوناگون حديث غدير مجموعاً سه مطلب را رسانده است، الف - اينكه پيامبر براى امت خود دو شىء گرانبها به جاى گذاشته كه از يكديگر جدايى ناپذيرند، كتاب و عترت ب - پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر و صاحب اختيارتر است خداوند سرپرست پيامبر و پيامبر سرپرست مؤمنان است. ج - هر آنكه پيامبر سرپرست او است على هم سرپرست او است. هر سه مطلب را در روايات صحابه‌اى همچون عامر بن ضمرة، حذيفة بن اسيد، امام اميرمؤمنان و ديگران مى‌يابيم. مطلب اول و سوم را در روايات امام على7، ام سلمه و مورد دوم و سوم را در روايات شمارى از صحابه از جمله ابوسعيد خدرى، حذيفة بن اسيد، عامربن ضمره، زيد بن ارقم، براءبن عازب و سعدبن ابى وقاص و سرانجام مطلب سوم را در روايات دهها تن از صحابه از جمله ابوليلى انصارى، خالد بن زيد انصارى، سهل بن سعد، طلحة بن عبداللّٰه، عبداللّٰه بن عباس، عبداللّٰه بن عمر، عبداللّٰه بن مسعود، عثمان بن عفان، عدى بن حاتم، عماربن ياسر، ابوهيثم بن تيهان، حبيب بن بديل، خزيمة بن ثابت، قيس‌بن ثابت، قيس‌بن سعد و هاشم بن عتبه مى‌توانيم بيابيم.

2) حديث غدير به روايت او را در منابع زير بيابيد: خطيب بغدادى - تاريخ بغداد ج8، ص284 ، دار الكتب العلمية، بيروت، مزى، تهذيب الكمال ج20، ص484، مؤسسة الرسالة، بيروت، خوارزمى، المناقب ص156، سيوطى، الدرّ المنثور ج2، ص259، تاريخ دمشق ج42، ص231، و 232 و 233، ابن عبدالبرّ ، الاستيعاب فى معرفة الاصحاب درهامش الاصابه داراحياء التراث العربى، ابن كثير، البداية و النّهاية ج5، ص 232 و 233.