54عيسى (ع) دچار گردد.
مسلمانان به اندازهاى بر حفظ آثار پيامبر گرامى عنايت داشتهاند كه تمام خصوصيات زندگى آن حضرت را، بخصوص دوران رسالتش را به دقت ضبط كردهاند، تا آنجا كه خصوصيات انگشتر، كفش، مسواك، نشان شمشير، زره، نيزه، اسب، شتر و غلام او را بيان كردهاند و حتى چاههايى كه از آن آب آشاميده و اراضى كه وقف نموده، بلكه بالاتر، كيفيت راه رفتن، غذا خوردن و نوع طعامى كه آن را دوست داشته و خصوصيات محاسن و كيفيت خضاب آن را يادداشت نموده و هم اكنون قسمتى از اين آثار باقى است. 1
* * *
با مراجعه به تاريخ اسلام و گشت و گذار در بلاد گستردۀ اسلامى، به يقين مىتوان دريافت كه تعمير قبور و حفظ و صيانت آنها از اندراس و فرسودگى، سيرۀ مسلمانان بوده است و هم اكنون در تمام بلاد اسلامى، مقابر پيامبران و اولياى دين و رجال صالح و نيكوكار، به صورت مزار موجود است و براى حفظ آثار و قبور آنها، كه غالباً از آثار باستانىِ اسلامى مىباشند، موقوفاتى وجود دارد كه درآمد آن موقوفات در حفظ آنها مصرف مىشود.
پيش از پيدايش گروه وهابى در نجد، و پيش از تسلط آنان بر حرمين و ديگر مناطق حجاز، تمامى قبور اولياى الهى، معمور و آباد و مورد توجه همگان بوده است و احدى از علماى اسلام بر آن ايراد نمىگرفت، اين تنها ايران نيست كه قبور اوليا و صالحان در آن، به صورت مزار درآمده بلكه در