160
سوگند مىدهم.»
سيرۀ مسلمانان در «توسّل»
سيرۀ مسلمين در زمان پيامبر و پس از او، پيوسته بر اين جارى بود كه مسلمانان به ذات اولياى الهى و مقام و منزلت آنان توسل مىجستند. اينك نمونههايى در اينجا مىآوريم:
1 - «ابن اثير عزالدين على بن محمد بن محمد بن عبدالكريم جزرى، متوفاى 630 در كتاب «اسد الغابه فى معرفة الصحابه» مىنويسد:
در سال رماده وقتى قحطى به اوج رسيد، عمر عباس را براى طلب باران واسطه قرار داد. خداوند به وسيلۀ او آنان را سيراب كرد، و زمينها سرسبز گرديد، پس عمر رو به مردم كرد و گفت به خدا سوگند: عباس وسيله ما است به سوى خدا و منزلت و مقام دارد.
حسان بن ثابت در مورد او اشعارى سرود و گفت:
سال الأمامُ وَقَدْ تَتَابَع جَدْبنُا
«پيشوا هنگامى كه قحطى شديد همه جا را فرا گرفته بود، درخواست باران نمود، آنگاه ابر آسمان به نورانيت عباس مردم را سيراب كرد.»
«عباس كه عموى پيامبر و همتاى پدر پيامبر است، مقام و منزلت را از او به ارث برده است.»
«خداوند به وسيلۀ او سرزمينها را زنده كرد، همه جا پس از نوميدى سرسبز گرديد.»