120اگر ما بوديم و تنها همين يك آيه، مىگفتيم: آيه مربوط به روزى است كه پيامبر در ميان مردم باشد. ولى روى جهاتى مىتوان، از اين آيه يك حكم كلّى كه مخصوص به زمان حيات دنيوى نباشد استفاده كرد؛ زيرا:
الف - آياتقرآنى، براى انبيا و اوليا بلكه براى گروههايى، حيات برزخى قائل است و آنان را در آن جهان بينا و شنوا معرفى مىكند كه اين بخش از آيات كريمه در بحث «توسل به ارواح مقدسه» خواهد آمد.
ب - احاديث و روايات، به روشنى گواهى مىدهند كه فرشتگان پيامهاى افراد را به خاتم پيامبران مىرسانند و اين احاديث در صحاح وارد شده است؛ مانند:
«إن رسول الله قال : ما من أحد يسلم علي إلا رد الله على روحي حتى ارد عليه السلام » 1
«پيامبر گرامى فرمود: هيچ كس نيست بر من سلام كند، مگر اين كه خداوند سلام او را به روح من مىرساند و من پاسخ او را مىگويم.»
و فرمود:
«صلوا علي فان صلاتكم يبلغني حيث كنتم » 2
«بر من درود بفرستيد؛ زيرا درود شما بر من مىرسد.»
ج - جامعۀ اسلامى از همان روزهاى نخست از اين آيه يك معناى وسيع و كلّى، كه موت پيامبر مانع از آن نيست، فهميده و بر طبق آن عمل كردهاند