399نگرانى داشتيم،از اين رو با اصحاب به توافق رسيديم پس از آنكه فردى از دنيا رفت،به حضرت اطلاع دهيم،از آن پس چنين كرديم و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مى‌آمد و نماز ميت بر او مى‌خواند و مى‌رفت و گاه تا پس از دفن او مى‌ماند.

مدّتى بر اين منوال گذشت.بار ديگر گفتيم خوب است به جاى تشريف آوردن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به كنار جنازه،جنازه را خدمت ايشان ببريم كه بر او نماز بگزارد تا با اين كار بيشتر مراعات حال آن حضرت به عمل آيد.اين تصميم را عملى كرديم و اين كار ادامه يافت.

در محلّ برگزارى نماز ميّت توسط پيامبر صلّى اللّه عليه و آله،دو نخل خرما بود كه جنازۀ مردگان را كنار آنها مى‌نهادند و بر آنها نماز خوانده مى‌شد.هنگامى كه عمر بن عبد العزيز تصميم به توسعۀ مسجد النبى صلّى اللّه عليه و آله گرفت،خواست آنها را قطع كند،طايفۀ«بنى نجّار»براى جلوگيرى از قطع آنها،آمادۀ درگيرى شدند؛ از اين رو،عمر بن عبد العزيز آنها را خريد و سپس بريد. ¹]

مولد النبى:

خانه‌اى است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در آن به دنيا آمد.اين مكان كه در ميان مردم مكه معروف است،در مصبّ شعب على در سوق اللّيل،واقع در بالاى حرم و ميان ابو قبيس و حتادم،جاى داشت.روى آن خانه‌اى بود كه به كتابخانه تبديل شده است و به آن كتابخانۀ مكه مى‌گويند.

[مولد النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله،

در اول شعب على عليه السّلام قرار داشته و اين شعب همان درّه‌اى است كه بنى هاشم،هنگامى كه در محاصرۀ قريش بودند،در آنجا سكونت داشتند.

پس از هجرت پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله، عقيل آن خانه را تصرف كرد و پيوسته در اختيار او و فرزندانش بود تا آنكه فرزندان او آن را به محمد بن يوسف -برادر حجاج بن ثقفى-فروختند و او آن را ضميمۀ خانه خود كرد.خيزران، مادر هارون الرشيد كه در سال 171 هجرى به حج رفته بود،آن خانه را از محمد بن يوسف خريد و در آنجا مسجدى ساخت و راه ورودى آن را از داخل كوچه‌اى قرار داد كه از ميان خانۀ محمد بن يوسف مى‌گذشت و به آن «زقاق المولد»يعنى«كوچۀ زادگاه»