222(پيامبر)اختلاف نظريه است؛برخى گفتهاند:اين صدقات اموال قريظه و نضير بوده است.
-عبد العزيز بن عمران از ابان بن محمد بجلى،از جعفر بن محمد از پدرش برايمان گفت كه:دلال مال زنى از بنى نضير بود.وى با سلمان فارسى كه بردۀ او بود،قرار گذاشت كه اگر آن را احيا كند،آزاد است.سلمان اين موضوع را به اطلاع پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رساند.آن حضرت به دلال رفت و كنار گودالهايى كه براى كشت نهال كنده بودند،نشست و سلمان (و ديگر مسلمانان)براى آن حضرت نهال خرما مىآوردند و ايشان با دست خود غرس مىكرد.همۀ اين نهالها گرفت و به زودى طلع و شكوفه برآورد.پدر جعفر بن محمد گفت:بعد خداوند دلال را عايد رسول خود ساخت.
او گفت:در نظر ما مؤكّد است كه دلال از اموال بنى نضير است.آنچه بر اين مطلب دلالت دارد اين است كه مهزور آن را آبيارى مىكند؛و همواره شنيده مىشود كه مهزور فقط املاك و اراضى بنى نضير را آبيارى مىنمايد.
-او همچنين گفت:از يكى از اهل علم شنيديم كه مىگفت:برقه و ميثب از زبير بن باطا هستند و همان دو بستانى است كه سلمان درختان آنها را كاشت و از جملۀ اموال و املاك بنى قريظه هستند كه خداوند آنها را عايد پيامبرش گردانيد.گفته مىشود:«دلال»و«حسنى» از اموال يهود بنى ثعلبه بوده و«مشربۀ امّ ابراهيم»از اموال بنى قريظه،و«اعواف» مال خناقه يهودى از بنى قريظه.ما اين مطالب را بدان گونه كه شنيدهايم نقل كرديم ولى خداوند بهتر مىداند كه كدام يك از اين اقوال درست است.
-واقدى گويد:پيامبر صلّى اللّه عليه و آله«اعواف» و«برقه»و«مئثب»و«دلال»و«حسنى»و «صافيه»و«مشربۀ امّ ابراهيم»را در سال هفتم هجرى وقف كرد.
-او گفت:واقدى از ضحّاك بن عثمان از زهرى نقل كرد كه:اين بستانهاى هفتگانه از اموال بنى نضير بودند.
-او گفت:واقدى از عبد الحميد بن جعفر،از محمد بن ابراهيم بن حارث،از عبد اللّه بن كعب بن مالك،از مخيريق نقل كرد كه وى در روز احد گفت:اگر كشته شدم اموالم در اختيار محمد قرار گيرد تا