215
شمران:
(به گفتۀ سمهودى)كوهى است در خيبر كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در بالاى آن نماز خواند.
شمشاط:
شهرى است در ناحيۀ ارمينيه (ارمنستان)كه صفوان بن معطل در آنجا وفات يافت.
شمطه:
از روزهاى جنگ فجار در جاهليت است و جايى نزديك عكاظ مىباشد.
شمنصير:
(به فتح اول و دوم و سكون نون و كسر صاد)،كوهى است كه در تعيين محل آن اختلاف است.ظاهرا در بلاد عرب كوههاى متعددى به اين نام وجود دارد.
اما طبق نظريۀ مشهور،اين كوه در يكصد و پنجاه كيلومترى شمال مكه واقع است و از كوههاى بلند و پردرخت است.
شنار:
(به فتح شين)،اين نام را به صورت «شنان»(به كسر شين)نيز ذكر كردهاند؛و آن وادىاى است كه در آنجا به دحيۀ كلبى،هنگام بازگشتن از نزد قيصر،حمله شد و چون به مدينه برگشت،از اين واقعه به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله شكايت كرد و آن حضرت زيد بن حارثه را به جنگ آنان فرستاد(ياقوت).
شنوكه:
(به فتح اول و ضمّ دوم و سكون واو):نام كوهى است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در غزوۀ بدر از آن عبور كرد.
شنيف:
به وزن«زبير»،اطم يا دژى بوده نزديك احجار المراء كه در اخبار مربوط به ورود پيامبر گرامى به قبا،از آن نام برده شده است.-«احجار المراء».
شواق:
نامى است كه در خبر مربوط به عطيۀ پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به حرام بن عوف از بنى سليم،از آن نام برده شده و آمده است كه:«پيامبر صلّى اللّه عليه و آله إذا ما و شواق را به او عطا كرد».
همچنين،«شواق»وادىاى است كه در طرفهاى ليث،حدود دويست كيلومترى جنوب شهر جدّه،از آن اسم برده مىشود و در مصبّ وادى ليث واقع شده است.
شواق:
(به ضمّ شين)،وادىاى است در سرزمين بلىّ كه به درياى سرخ مىريزد.
قبيلۀ بلى در شمال سعودى،در موازات ساحل درياى سرخ،به سر مىبرد.
شوران:(به فتح اول و سكون واو)،كوهى است كه حرّۀ شوران به آن نسبت داده