137حزوره ايستاد و فرمود:اى سرزمين مكه، تو بهترين سرزمينهايى و محبوبترين آنها در نزد من؛اگر قوم من مرا از تو بيرون نمىكردند،هرگز در سرزمينى جز تو ساكن نمىشدم.
حسمى:
(به كسر اول و سكون دوم)،از رشته كوههاى شرق اردن است كه در جنوب كوههاى شراة واقع شده و تا مرزهاى حجاز امتداد دارد.كوه«رمّ»يا «ارم»در همين رشته كوه واقع است و بلندترين قلّه در جنوب سرزمين شام است و 1754 متر از سطح دريا ارتفاع دارد.در فاصلۀ 25 ميلى شرق عقبه واقع شده و آب فراوان دارد.قلّۀ كوه امّ عشرين كه 1753 متر ارتفاع دارد در شرق كوه«رمّ»واقع است.
در حديث ابو هريره آمده است:
رومىها شما را از آنجا روستا به روستا تا به كنارهاى از زمين بيرون مىرانند.از او پرسيدند:اين كنارۀ زمين كجاست؟ گفت:حسمى جذام.قبل از ميلاد مسيح عليه السّلام،قبيلۀ جذام در اين نواحى ساكن بودهاند.
حسنى:
(به ضمّ اول و سكون دوم)،يكى از صدقات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه جزو اموال مخيريق بود.اين ملك در منطقۀ عوالى مدينه قرار داشت.
حسيكه:
مصغّر«حسكه»است و حسكه واحد«حسك»به معناى خار مىباشد.
حسك السعدان نام جايى در مدينه بوده است.
حشّان:
(به كسر اول و تشديد شين)،جمع «حشّ»است به معناى بوستان.اطم يا دژى بوده در مدينه نزديك بقيع.در خبر وفات عباس بن عبد المطّلب از اين محل نام برده شده و آمده است كه مردم جنازۀ او را تا حشّان تشييع كردند و همگى از زن و مرد و كودك در مراسم تشييع حاضر شدند.
حشّ كوكب:
(به ضمّ حاء،فتح آن را نيز جايز دانستهاند)،حشّ در لغت به معناى بوستان است و وجه تسميۀ بوستان به حشّ آن است كه مردم براى قضاى حاجت به بستانها مىرفتند.
كوكب نام مردى از انصار بوده است.حش كوكب در محل بقيع الغرقد قرار داشت و عثمان آن را خريد و به بقيع افزود.