129خداوند در ميان خلق است و بدين وسيله با آنان مصافحه مىكند و براى كسى كه آن را استلام كند(در قيامت)گواهى مىدهد به پيمانى كه در عالم ذر بسته وفادار و پايبند بوده است. 1]
[حجرههاى همسران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله:پيامبر
هنگام بناى مسجد النبى،براى هر يك از سوده و عايشه،دو همسر خود،خانهاى در كنار مسجد ساخت و به تدريج كه زنان ديگرى به همسرى آن حضرت درآمدند،بر تعداد خانهها افزود.تا اينكه مجموع آنها به نه خانه رسيد.
اين خانهها،از خانۀ عايشه آغاز مىشد و تا باب الرحمه ادامه مىيافت و درهاى آنها به داخل مسجد گشوده مىشد.بعضى موقعيت خانههاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را در سمت شرقى مسجد و بعضى در سه طرف شمال،جنوب و شرق مسجد ذكر كردهاند.
در مورد موادّ ساختمانى خانههاى ياد شده،مطالب گونهگونى گفته شده است؛از قبيل چوب خرما و خشت خام، شاخ و برگ خرما با پوششى از پارچۀ پشمى،خشت و شاخۀ خرما و گل و ارتفاع آنها به اندازهاى بود كه حسن بصرى كه در زمان عثمان نوجوانى نزديك به حدّ بلوغ بوده،مىگويد:
دست او به سقف آنها مىرسيده است.
امّ سلمه كه پس از درگذشت زينب بنت جحش در خانۀ او ساكن شد،آن را در غياب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه به غزوۀ«دومة الجندل»رفته بود،با خشت و گل بازسازى كرد،حضرت در بازگشت علّت اين تغيير را از وى جويا شد،امّ سلمه در پاسخ گفت:براى آنكه از ديد مردم محفوظ بمانم،پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:
«يا امّ سلمة إنّ شرّ ما ذهب مال المسلم البنيان»؛«بدترين شيوه به هدر رفتن مال مسلمان،ساخت و ساز است.»
ابن سعد دربارۀ سرنوشت خانههاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پس از آن حضرت، مىنويسد:بنا به وصيت سوده،خانۀ وى به عايشه واگذار شد و به نقل ديگر،ابن زبير آن را خريد.خانۀ صفيه را وارثان وى به مبلغ 180000 و يا 200000 درهم به معاويه فروختند و معاويه خانۀ عايشۀ را نيز به 180000 درهم خريد.