355را يك مد يا ذبح گوسفندى و تصدق گوشت او به فقيران.
چنانكه روايت كردهاند كه رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم گفت مر كعب بن عجره را در حالتى كه شپش در سر او افتاده بود در ايام حج (لعلّك اذاك هو أمك) يعنى ظاهرا ايذاء مىرساند جانورهاى سر تو گفت آرى يا رسول اللّٰه فرمود كه (احلق رأسك و صم ثلاثة ايام او اطعم ستة مساكين او نسك شاة) يعنى بتراش سر خود را و روزه دار سه روز يا طعام ده شش مسكين را يا ذبح كن گوسفندى.
پس كعب مىگفت اين آيت در شأن من نازل شد.
و نسك مصدر است بمعنى عبادت مخصوصه است يا جمع نسيكة است بمعنى (ذبيحة) و اينجا مضاف مقدر است يعنى ذبح نسك و جمع به اعتبار مراد است.
و قول او (فَإِذٰا أَمِنْتُمْ) بيان حج است در حال امن مطلقا يا بعد از احصار يعنى پس اگر هر گاه در امن باشيد يا در امن شويد از احصار پس آن كس كه متمتع شود از شما متوسل شود به عمره بسوى حج پس واجبست برو ذبح آن چه ميسر شود از شتر و گاو و گوسفند.
و تخصيص تمتع بذكر اشارتست به افضليت حج تمتع از ساير اقسام حج و آن حج قرانست چنانكه مختار اصحاب ماست و فرق ميان حج افراد و حج قران آنست كه در حج افراد بايد كه عقد كند احرام را به گفتن لبيك لبيك اللهم تا آخر [1]