26 بروز كين كه چو سيماب در بسيط زمين فتد ز نعرۀ تكبير پردلان زلزال
نهند پاى تعرض يلان دلير چو شير كشند دست تطاول چو نيزهاى طوال
ز داروگير گير شود نيزه منحنى چو كمان ز بس جدال شود قد نيزه خم چون دال
تو بركشى ز ميان تيغ برق كر دارى كه از تصور آن مرغ دل بسوزد و بال
بهر طرف كه عنان سمند ميل دهى دواسبه جان عدو آيدت باستقبال
چنان ز سم سمندت عدو شود معدوم كه در معاد بود هم برو اعاده محال
چه آتشست سمندت كه درگه جولان بود ز گرم روى چو شعلۀ جوال
بدور عرصۀ دورانش چون مشاكل بود حكيم دائره را گفت اوسع الاشكال
تكاورى كه بماند ز همعنانى او هزار مرحله هنگام پويه پيك خيال
باين بهانه كه بال از فرشته وام كند ز همرهيش بماند براق در دنبال
خوشا دمى كه شوى ساقى شراب طهور مواليان تو نوشند جام مالامال