263* م 693 - فرع 5 آيةاللّٰه صافى: احتياط در آن ترك نشود به اينكه اعمال را بهقصد مافىالذمة از عمره و حج بهجا آورد و در سال بعد نيز در صورتى كه حج بر او مستقر بوده يا استطاعتش باقى باشد حج بهجا آورد.
* م 693 - فرع 5 نظر آيةاللّٰه خامنهاى در دست نيست.
* م 693 - فرع 11 آيات عظام فاضل، مكارم، بهجت: بنابر احتياط حج باطل است.
* م 693 - فرع 11 نظر آيةاللّٰه خامنهاى در اين مسأله بهدست نيامد
* م 693 - فرع 11 آيةاللّٰه بهجت: مورد تأمل است.
* م 693 - فرع 12: نظر آيةاللّٰه خامنهاى در مورد اين مسأله در دست نيست.
* م 707 - آيات عظام خوئى، تبريزى، خامنهاى: احتياط اين است كه به منىٰ رفته و رمى نموده و در سال بعد رمى را شخصاً خودش و يا نائبش بهجا آورد و اگر بعد از خروج از مكه يادش آمد واجب نيست برگردد، بلكه سال ديگر خودش يا نائبش بنابر احتياط رمى مىكند.
* م 708 - آيةاللّٰه بهجت: كسانى كه عذر دارند از اينكه روز رمى كنند مىتوانند شب عمل كنند، يعنى شب مقدم با علم به عدم تمكن از رمى در روز، و اما شب مؤخر با علم بهتمكن از رمىقضائى در روزمؤخر پساحوط تأخير قضاءاست تا طلوع آفتاب.
* م 727 - آيات عظام خوئى، تبريزى، بهجت: احوط آن است كه قدرى از ذبيحه بخورند و قدرى هديه دهند و قدرى صدقه دهند.
* م 734 - آيةاللّٰه سيستانى: خالى از اشكال نيست.
* م 741 - آيات عظام گلپايگانى، صافى: احتياط واجب آن است كه حيوانى را كه شاخ يا گوش يا دم در اصل خلقت ندارد قربانى نكند.
* م 745 - آيةاللّٰه گلپايگانى: بنابر احتياط ناقص را ذبح كند و در سال بعد نيز خودش و يا