224عبادت مشغول بوده كافى است و كفاره لازم نيست.
مسأله 860- اگر مسؤول كاروان براى بيتوته اشتباهاً حجاج را در غير منىٰ ساكن كند و بعد متوجه شود بايد براى ترك بيتوتۀ خودش كفاره بدهد ولى اعلام به ديگران واجب نيست و اگر متوجه شدند كفاره بر عهدۀ خود آنان است ولى چنانچه مسؤول كاروان اجير آنها شده و اجرت عمل صحيح و عملى كه انجام شده تفاوت دارد در مقدار تفاوت بايد رضايت حجاج تحصيل شود.
مسأله 861- هرگاه حاجى در محلى كه احراز كرده جزء منىٰ است بيتوته نمايد و پس از آن شك كند كه بيتوته در منىٰ بوده يا نه كفارهاى بر او نيست مگر اين كه يقين كند كه بيتوتهاش خارج منىٰ بوده است.
مسأله 862- گوسفندى را كه بايد براى كفاره قربانى كنند لازم نيست در محل خاصى مثل منىٰ ذبح كنند بلكه مىتوانند پس از مراجعت به محل خود قربانى كنند و همينطور لازم نيست شرائط قربانى در حج را داشته باشد.
مسأله 863- كسى كه فقط قسمتى از نيمه اول شب را يا فقط قسمتى از نيمه دوم را يا فقط قسمتى از نيمه اول و بخشى از نيمه دوم را در منىٰ مانده بايد كفاره بدهد 1 و كفاره در ناسى و جاهل مبنى بر احتياط است.
مسأله 864- حاجى مىتواند بعدازظهر روز عيد براى انجام اعمال مكه از منىٰ خارج شود هرچند بداند به واسطۀ اين كار ساعاتى از اول شب براى بيتوته به منىٰ نمىرسد. 2ولى در اين صورت لازم است نيمه دوم شب را در منىٰ بيتوته كند.