322
اعتق قبل احد الموقفين لزمه الهدى مع القدرة و الاّ صام و يجب فيه النية و ذبحه بمنى يوم النحر و عدم المشاركة فى الواجب و ان يكون من النعم ثنيا قد دخل فى السادسة ان كان من البدن و فى الثانية ان كان من البقر و الغنم و يجزى من الضان الجزع لسنة تامّا غير مهزول بحيث لا يكون على كليتيها 3-هر گاه عبدى با اذن مولايش حج تمتع بجاى آورد مولى مخيّر است كه قربانى به او بدهد تا در روز عيد قربان قربانى كند و يا چيزى ندهد و بجاى آن عبد را به روزه گرفتن فرمان دهد و اگر احياناً پيش از وقوف در عرفات و يا بعد از آن و قبل از وقوف در مشعر اين عبد آزاد شود و قدرت بر قربانى داشته باشد بايد قربانى كند و اگر قدرت ندارد عوض آن روزه بدارد.
4-واجبات قربانى كردن:
الفواجب است در هنگام ذبح حيوان نيّت يعنى قصد قربت كردن.
ب: واجب است ذبح حيوان در سرزمين منى آنهم در روز عيد قربان باشد پس در مكان ديگر كافى نيست و در منى هم در غير روز عيد كافى نيست.
ج: بر هر حاجى واجب است كه حيوانى جداگانه قربانى كند و حق ندارند در اين قربانى واجب بيش از يك نفر سهيم باشند و شريك شوند آرى در قربانى مستحب مانعى ندارد.
د: واجب است حيوانى را كه براى قربانى انتخاب مىكنند اگر شتر است پنج سال را تمام كرده و وارد سال ششم شده باشد و اگر گاو يا گوسفند است يكسال را تمام كرده وارد سال دوّم شده باشد البتّه از خصوص گوسفند اگر جَزَع باشد كفايت مىكند و آن در موردى است كه يكسال او كامل باشد اگر بز است و هفت ماه را كامل كرده اگر ميش است.
[نكته: مرحوم شعرانى فرموده: علاّمه ره مىفرمايد: چهار پا بايد ثنّى باشد يعنى دندان ثنايا انداخته باشد گويند گاو در سال اوّل دندان نمىاندازد و اهل لغت هم