277 رجع مع المكنة و احرم من موضعه ان لم يتمكن و لو نسى الاحرام حتى اكمل مناسكه صح حجّه على رواية و الواجب في الاحرام النية و استدامتها حكماً و التلبيات الاربع للمتمتع و المفرد و هي و الاشعار و التقليد للقارن و صورتها:

لبيك اللهم لبيك لبيك ان الحمد و النعمة و الملك لك لا شريك لك لبيك، كند.

ب: از روى سهو و نسيان بدون احرام از ميقات عبور كرده و پس از مدّتى ملتفت شد.

ج: از روى جهل به ميقات كه كدام نقطه است يا جهل به حكم شرعى از ميقات بدون احرام گذشته بعداً عالم شد در اينجا اگر بعد از التفات و علم امكان رجوع هست بايد برگردد و از ميقات احرام ببندد و حركت كند و اگر ممكن نيست از همان نقطه كه بيادش آمده يا عالم شده احرام ببندد و كفايت مى‌كند.

4-هر گاه شخصى احرام را بكلّى فراموش كند تا زمانيكه تمام مناسك حج را انجام دهد بنابر روايتى حج او صحيح و مجزى است [و به قولى هم مجزى نيست و لو گنهكار نباشد].

بحث سوّم: واجبات احرام:

1-نيّت يعنى قصد قربت و قصد اينكه با همين احرام اعمال و مناسك را به آخر برساند.

2-استمرار نيّت تا آخر مناسك حج البته استمرار حكمى كافى است و حقيقى لازم نيست [كه در كتاب صلوة و طهارت مكرّر آن را معنى كرديم].

3-براى حج تمتع و افراد چهار تلبيه واجب است و صورت تلبيه يا لبيك گفتن از اين قرار است: «لَبَّيكَ اللّهمَ لبّيكَ، لبيّك انّ الحمد و النعمة و الملك لك لا شريك لك لبيّك» و براى حج قران چهار تلبيه يا اشعار يا تقليد لازم است [اشعار يعنى علامت قربانى و آن اينست كه اگر قربانى كه با خود مى‌برد شتر باشد كوهان شتر را از