288 739 . الكافى - به نقل از على بن مهزيار - : امام جواد عليه السلام را در سال دويست و پانزده ¹ ديدم كه پس از بالا آمدن خورشيد ، با خانۀ خدا وداع كرد . خانۀ خدا را طواف نمود ، در حالى كه در هر دور ، دست به رُكن يَمانى مى‌كشيد . در دور هفتم ، رُكن يَمانى و حجر الأسود را لمس كرد و دست خود را بر صورت خود كشيد . آن گاه كنار مقام ابراهيم عليه السلام آمد و پشت آن ، دو ركعت نماز خواند . سپس به پشت كعبه ، كنار ملتزم رفت ، جامه از روى شكم خود ، كنار زد و خود را به خانۀ خدا چسبانيد . مدّتى طولانى دعاكنان بر همان حالت مانْد . آن گاه ، از درِ حنّاطان (گندم‌فروشان) بيرون رفت .

او را در سال دويست و هفده نيز ديدم كه شب ، خانۀ خدا را وداع مى‌كرد و در هر دور طواف ، دست بر رُكن يمانى و حجر الأسود مى‌كشيد . در دور هفتم، پشت كعبه ، نزديك رُكن يمانى و بالاى سنگ مستطيل ، در حالى كه لباس از روى شكم خود كنار زده بود ، خود را به خانۀ خدا چسبانيد ، سپس پيش حجر الأسود رفت ، آن را بوسيد و بر آن ، دست كشيد و به طرف مقام ابراهيم عليه السلام رفت و پشتِ مقام ، نماز خواند . آن گاه رفت و به خانۀ خدا باز نگشت . توقّف او كنار مُلتزم ، به اندازه‌اى بود كه برخى از شيعيان ، هفت دور و برخى هشت دور ، طواف كردند . ²

ب - مدينه رفتن

740 . الكافى - به نقل از احمد بن ابى عبد اللّٰه ، از پدرش - : از امام باقر عليه السلام پرسيدم : از مدينه شروع كنم يا مكّه؟

فرمود : «از مكّه ، آغاز كن و به مدينه ، ختم نما ، كه اين ، برتر است . ³