223 576 . امام صادق عليه السلام : روز تَرْويه كه شد، به خواست خدا ، غسل كن و سپس جامه‌هاى احرامت را بپوش و پابرهنه ، با آرامش و وقار وارد مسجد الحرام شو . سپس كنار مقام ابراهيم عليه السلام يا در حِجر اسماعيل ، دو ركعت نماز بخوان و بنشين تا ظهر شود . نماز واجب را بخوان و بعد از نمازت ، همان را بگو كه هنگام احرام از مسجد شجره گفتى .

آن گاه با آرامش و وقار ، احرام حج ببند و سپس روانه شو . پس چون به قبل از رَدم ¹رسيدى ، لبّيك بگو و چون به ردم رسيدى و به دشت مكّه رو آوردى ، صدايت را به لبّيكْ بلند كن ، تا به مِنا برسى . ²

577 . امام صادق عليه السلام : هر گاه روى به مِنا نهادى ، بگو: «پروردگارا! تنها به تو اميد دارم و تنها تو را مى‌خوانم. پس مرا به آرزويم برسان و كارم را اصلاح كن». ³

578 . امام صادق عليه السلام : چون به مِنا رسيدى، بگو : «خدايا! اين ، مِناست و اين ، از جمله عباداتى است كه با آن ، بر ما منّت نهاده‌اى . از تو مى‌خواهم كه با آنچه بر پيامبرانت منّت نهاده‌اى ، بر من منّت نهى . همانا من ، بندۀ تو و در اختيار تواَم . . .» .

تا آن جا كه فرمود : «حدّ مِنا ، از عَقَبه تا وادى محسِّر است» . ⁴

2. علّت نام‌گذارى «عرفات»

579. علل الشرائع - به نقل از معاوية بن عمّار - : از امام صادق عليه السلام در بارۀ علّت نام‌گذارى عرفات پرسيدم . فرمود : «جبرئيل عليه السلام ، ابراهيم عليه السلام را روز عرفه بيرون آورد . چون ظهر شد ، به وى گفت : "اى ابراهيم! به گناهت اعتراف كن و عبادت‌هايت را بشناس (اعترف بذنبك و اعرف مناسكك)" . ⁵ از اين رو ، عرفات ناميده شد ، چون جبرئيل عليه السلام گفت :