163اهل آن ، همسايگان من‌اند و زائرانش ، ميهمانان من. آن [ جا] را با آسمانيان و زمينيان ، آباد مى‌كنم . گروه گروه ، ژوليده و غبارآلود ، به زيارت آن مى‌آيند و با تكبير و لبّيك‌گويى ، به درگاه خداوند مى‌نالند .
پس هر كه به قصد زيارت آيد و جز آن نيّتى نداشته باشد ، مرا ديدار كرده و او ميهمان من است و بر من نازل شده و سزاوار است كه با كرامت‌هاى خود به او هديه دهم . 1
381 . الأمالى ، صدوق - به نقل از خالد بن رِبعى - : امير مؤمنان براى كارى كه داشت ، وارد مكّه شد . باديه‌نشينى را ديد كه به پرده‌هاى كعبه درآويخته و چنين مى‌گويد : اى صاحب خانه! خانه، خانۀ تو و ميهمان ، ميهمان توست و هر ميهمانى از ميهمانى‌اش بهره‌اى دارد . پس امشب نصيب مرا ، آمرزشم قرار ده . پس امير مؤمنان به اصحابش فرمود :
«آيا سخن باديه‌نشين را مى‌شنويد؟» .
گفتند : آرى .
فرمود : «خداوند ، بزرگوارتر از آن است كه ميهمانش را رد كند» . 2
382 . امام صادق عليه السلام : ميهمان خداوند ، كسى است كه به حج و عمره برود .
او تا به خانه‌اش برگردد ، ميهمان خداست . 3
383 . امام صادق عليه السلام - در عرفات - : خدايا ! . . . من ميهمان تو ام . پس بهره‌ام را در اين شب ، بهشت قرار ده . 4
384 . امام صادق عليه السلام - در پاسخ كسى كه از ايشان پرسيد : چرا روزه در ايّام تشريق ، مكروه است؟ - : چرا كه اين گروه ، زائران خدا و در ميهمانى اويند و سزاوار نيست كه